Maar niet immuun voor liefde – 5.

Nieuw- Zeeland | Marion alleen in het paradijs

Eind jaren negentig kocht ze, als een van de eersten, een stuk grond op Ecovillage Otamatea op het Noordereiland van Nieuw-Zeeland. Drie van haar vijf kinderen woonden nog bij haar. De oudste twee meiden bleven achter in Nederland. De grond was nog ruw en onbewerkt, maar het plan was om er een volledig groen, bewoonbaar gebied van te maken.

Door het werk van haar man Rick was het gezin gewend te reizen en te verhuizen. Gedurende het huwelijk werden vijf kinderen geboren. Twee daarvan wonen momenteel in Nederland, één in Finland, en de twee jongsten in Nieuw-Zeeland. Marion zelf vliegt regelmatig van de één naar de ander en landt ook graag nog even in de rest van de wereld om een kijkje te nemen. Niet zelden besluit ze elders langer te verblijven.

Zo verbleef ze dus ook in Nederland toen corona wild om zich heen begon te slaan. Ze kon met haar NZ-paspoort nog net op tijd haar ticket omboeken om het land binnen te komen. Nieuw-Zeeland gooide de grenzen dicht.

Nieuw-Zeeland telt op het moment 451 positief geteste coronapatiënten. Er liggen twee mensen op de IC, beiden verkeren in kritieke toestand. Het land kondigde Alert Level 4- Eliminate aan. Het betekende voor Marion twee weken huisarrest na thuiskomst.

Maar er is wellicht geen betere plek om in complete isolation te zitten dan Otematea Ecovillage waar inmiddels zo’n 22 huishoudens zich hebben gevestigd. Eén daarvan is haar ex-man en zijn geliefde. Haar jongste zoon is ook van plan zijn bestaan daar op te bouwen. Iedereen heeft zijn eigen stuk grond waarop volop groente en fruit wordt geteeld. Er lopen dieren vrij rond, er zijn watersystemen aangelegd, energie wordt opgewekt met behulp van de elementen. Werkelijk geïsoleerd wonen kán hier dus ook.

Het is nazomer, er is nog volop te eten. Met de kinderen belt en appt ze. Er zijn in haar leven zo vaak tijden geweest dat ze haar kinderen alleen maar door een beeldscherm zag. Twee meter afstand bewaren tussen haar en de overige bewoners van het land is haast een lachertje. Er is land zát. Er is ruimte. Ze komen elkaar in de verte tegen, wisselen warme begroetingen uit, met lieve gezichtsuitdrukkingen, thumbs up en blowkisses. De zon schijnt over het land. De prachtige zomer maakt langzaam plaats voor een stille nazomer. Ze werkt in de tuin, wandelt met de ezels, plukt nog wat verloren fruit, slaapt in de hangmat. Is in gedachten bij de mensen van wie ze houdt en weet dat er ook weer een tijd zal komen dat ze allemaal vanuit verschillende kanten van de wereld naar haar zullen afreizen.

One Reply to “Maar niet immuun voor liefde – 5.”

  1. Eindelijk gevonden moest daarvoor wel weer in het gareel, de wereld in beeld dankzij FB.
    Genoten van AL je schrijven, als altijd. Eenzaam nooit, alleen zijn is nu confronterende dan ooit. Hoop voor de nieuwe manier voor ons allen van “zijn” maar hopelijk wel weer met aanraken en ruiken.
    Boeiend en mooi zoals je meer en meer JEZELF bent geworden,

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s