maar niet immuun voor liefde – 1.

Spanje | Linda, Rob en vijftien honden

Misschien was het het zachtere klimaat van Spanje dat trok, het vakantiegevoel, de natuur, de behoefte aan meer rust en tijd, de geur van oneindigheid dat hen ertoe dreef Nederland te verlaten.

En zo ging het ook. Rob ging aan het werk als tuin- en klusjesman, Linda hielp waar nodig en startte daarnaast als vrijwilliger bij het plaatselijk dierenasiel. De honden stalen haar hart sneller dan ze de taal sprak en het duurde niet zo lang voor ze het eerste zwervertje mee naar huis nam. Met vriendin Jose richtte ze al snel een honden rescue programma op: honden zonder baas en honden wachtend op een spuitje in het dodingsstation werden al snel door Linda mee naar huis genomen. In Nederland zorgde Jose voor een gouden mandje.

Vorige week zouden een aantal honden hun reis maken van Spanje naar hun nieuwe baas in Nederland maar het liep anders: Spanje ging op slot. De deuren zijn gesloten. Van winkels, horeca en publieke ruimten. Alleen de apotheek en de supermarkt zijn nog open. Buiten wordt gepatrouilleerd. Als je de straat op wilt, moet je dit aanvragen. Bij geldige reden ontvang je een certificaat dat je moet tonen als je gecontroleerd wordt.

Robs moeder, sinds anderhalf jaar weduwe, woont in het dorp verderop. Ze zijn goed met elkaar. Moeder heeft geen rijbewijs en mag er niet uit, behalve korte noodzakelijke rondjes met haar hondje. Een van beiden rijdt zo nu en dan heen en weer om haar boodschappen te bezorgen, maar er wordt geen gezellige middag van gemaakt, geen uitgebreide kopjes thee en gezamenlijke wandelingen met de honden. Afgeven en retour. Contact is verboden.

Er is geen werk, geen handel, geen klusjes buiten de deur. Er is wél tijd. Rob klust aan en in het huis, er is genoeg te doen. Vijftien honden hollen door de tuin alsof het een verjaarspartijtje is. Het zijn er veel te veel, maar het gaat best. Het weer is goed. De tuin is groot. Soms belt Pieter, de buurman van verderop. Hij is alleen en heeft ook geen hond. Hij mag er niet uit. De muren komen op hem af van al dat binnen zitten. Hij is geen lezer, geen tv-kijker. Wat moet je met die lange dagen? Hij sluipt soms stiekem naar Linda en Rob om een hond te lenen, dan kan hij wandelen. Gewoon even wandelen en net doen alsof je gewoon een man bent, met een hond en woont in een land waar wandelen een onderdeel kan zijn van je dag. Dan stiekem de hond afgeven bij de buren en terug naar je eigen, stille huis. Afwachten. Maar wel met een frisse neus.

Mocht je je geroepen voelen Linda, Rob en de vijftien honden te helpen met medicatie, dierenartskosten en brokken, voel je dan vrij een bijdrage te storten op: Lima Spanje / Grenzeloze dierenvrienden Nederland
Rekening nr NL , naam Overmeijer/Daams
NL85INGB0007257291

One Reply to “maar niet immuun voor liefde – 1.”

Laat een reactie achter op Willie de vries Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s