Ik ben hier nu

Sinds ik een aantal weken geleden in een opwelling op een doordeweekse dag naar de Ikea reed en daar naast een aantal bijzonder handige opbergmapjes,-klepjes en dozen een spiegel genaamd Trensum kocht, vraagt Ikea mij met regelmaat hoe hij bevalt: Goeiemorgen Heidi, hoe bevalt je Trensum spiegel? lees ik als ik mijn mail open.

De Trensum is een spiegel op een pootje. De ene kant van de spiegel toont mijn gezicht in normale grootte, de andere kant van de spiegel toont mijn gezicht 2,5 keer uitvergroot. Dat leek mij handig voor als ik een enkel verdwaald haartje uit mijn wenkbrauw zou willen trekken bijvoorbeeld.

De spiegel staat op mijn bureau, op het hoekje. Aan datzelfde bureau ga ik ’s morgens zitten, voor ik mijn laptop openklap en aan het werk ga, om mascara op te doen. Ik smeer eerst mijn gezicht in met crème die belooft de boel een beetje op zijn plek te houden. Maar de crème liegt, zoveel is mij duidelijk sinds de Trensum op mijn bureau staat. De boel blijft helemaal niet op zijn plek. De boel begint langzaamaan te verzakken. Ook zitten er zwarte puntjes in mijn wang die ik nooit eerder heb gezien, is er zéker geen sprake van een énkel verdwaald wenkbrauwhaartje en lopen er wegen in- en uit mijn gezicht zonder duidelijke bestemming.

Goeiemorgen Heidi, hoe bevalt je Trensum spiegel?

Het is de eerste maandag na de kerstvakantie. In de afgelopen twee weken nam ik vrij van werk. Ik gaf geen les, schreef nauwelijks meer dan een boodschappenlijstje. Behoorlijk lange boodschappenlijstjes dat wel. Ik bracht de dagen door met mijn liefdes. Kokend, etend, drinkend, wandelend, vrijend, lachend, hangend, lezend. Ik deed precies één keer mijn yogaoefeningen in twee weken tijd. Ik at vaker vlees en vis met vetrandjes, kaasjes, nootjes, oliebollen en chocolade dan in het afgelopen half jaar bij elkaar en sliep lang en breeduit.

Vanmorgen stonden de straten vol met vuilnis. Kliko’s met open deksels en dozen oud vuurwerk op straat. De lucht is grauw. Kinderen fietsten weer naar school met Disneytasjes op hun ruggen. Het verkeer stond vast bij de rotonde. Mijn agenda is goed gevuld. Ik moet aan de bak. Er is een nieuw jaar van start gegaan. Eentje die ik heb mogen inluiden met mijn liefde, mijn kinderen, mijn vrienden en familie. Ik ben hier nu. Dat denk ik vaak. Ik ben hier nu. Omdat ik me altijd realiseer dat er een moment zal komen dat ik er niet meer ben, en ik geen idee heb wanneer dat moment zal aanbreken. Maar nu ben ik hier. Goeiemorgen Heidi, hoe bevalt je Trensum spiegel? Mijn spiegel bevalt me prima. Ik smeer tegen beter weten nieuwe crème rond mijn ogen en kijk hoe de vetlaag intrekt. Ik trek met mijn wijsvingers het vel van mijn wangen even richting mijn oren en kijk weer naar mijn eigen gezicht van tien jaar geleden, hoe het ooit zo lijnloos was. En dan meld ik me af voor de nieuwsbrief van Ikea. Ik ben hier nu. Met lijntjes en haartjes en huid die langzaamaan van zijn plek verschuift maar wat kan mij dat schelen. Ik ben hier nu.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s