Het ontvouwen van de dag

We gaan eten bij vriend F. Als ik aankom staat hij al in de keuken. De meisjes duiken de achterkamer in en ik ga met een glas wijn op het aanrecht zitten. F. schilt ondertussen pastinaak, grilt wat courgette. Lekkere luchtjes verspreiden zich. Hij kookt graag en goed. Het moet ook wel. F. is alleenstaande vader van twee meiden, dus niemand anders zal het voor hem doen. Daar hebben we het over, dat ouderschap en hoe we ons dat ooit anders hadden voorgesteld. Niet alleen bijvoorbeeld, maar samen met de andere ouder. Het leven loopt meestal anders dan je van te voren bedenkt. Je kunt beter niet te veel plannen maken. Maar het is best te doen alleen: je werkt iets harder, zorgt iets meer, hebt twee of drie agenda’s in je hoofd in plaats van een.

Als ik dagelijkse bezigheden heb, loop ik er nauwelijks tegenaan. Dan is het juist fijn dat mijn dochter er altijd is als ik thuiskom. Bij het maken van vrij werk loop ik geregeld vast. Het lijkt noodzaak te zijn dat ik eerst de totale stilte bereik voor ik iets nieuws kan maken. Een lege dag. Een leeg hoofd. Een leeg vel. Met kinderen in huis is het vel nooit leeg.

Aan tafel hebben we het met de meiden over drank en drugs. Puberteit heeft haar intrede gedaan en de nieuwsgierigheid naar wat het leven allemaal te bieden heeft, hangt geregeld bij de dames voor de neus. Na de koffie en de chocola verdwijnen ze weer giechelend naar de grote bank in de achterkamer. Wij blijven nog even zitten. F. drinkt langzaam de fles rode wijn leeg. Ik sip een beetje mee want moet nog rijden.

‘Het moeilijkste is dat het nooit ophoudt,’ zegt hij, ‘nooit. Er staat er altijd wel weer eentje te roepen aan de trap.’

En dat herken ik. Sinds een aantal maanden woont mijn dochter fulltime bij mij. We hebben het fantastisch samen. Ze zit goed in haar vel en het is warm in huis, gezellig. Sinds kort lijkt ze een bondje te hebben gesloten met mijn lief. Dat is vertederend en het stelt me gerust. Maar wat ik mis, in tegenstelling tot de tijd waarin zij nog regelmatig bij haar vader verbleef, zijn de dagen dat het stil is in huis. Dat de dag zich kan voltrekken zonder dat je van te voren een plan hoeft te maken. Dat je kunt gaan eten wanneer je honger hebt, kunt gaan slapen als je moe bent, kunt doorwerken tot je bent uitgeput. Als alles er kan zijn zoals het zich aandient, ontstaan er dingen die ik zelf niet had kunnen bedenken en toch (kennelijk) zélf heb bedacht.

De meisjes staan vragend naast de eettafel. Of er gelogeerd kan worden. F. draait zijn hand niet om voor een meer of minder.

Als ik ’s nachts naar huis rijd in het donker bel ik nog even naar mijn lief die honderd kilometer verderop zit. Als het dichterbij zou zijn, zou ik doorrijden, want dat kan dus niet meer spontaan nu het meisje fulltime bij mij woont. Maar het is laat en thuis wacht ook nog een hond die ik aanlijn en met wie ik het park inloop. Het is stil in de wereld. Nu wacht er thuis niemand meer op me. Ik neem de hond mee naar boven, ze mag op het voeteneind omdat ze de hele avond alleen heeft moeten zitten. In mijn slaap kruipt ze tegen me aan. Als ik wakker word, liggen we lepeltje lepeltje. Ik vraag me af hoeveel honden dat doen. Het is nog vroeg, voor zevenen. Het huis is stil. Ik blijf even liggen luisteren naar die stilte. Om twee uur moet ik mijn dochter weer ophalen en gaan we naar de tandarts maar tot die tijd is er niets.

We lopen nog voor zonsopgang naar de rivier om daar te kijken hoe de dag zich ontvouwt, hoe de schepen voorbij varen, hoe de zon hoger klimt, hoe ik nog niet weet hoe ik de volgende roman precies wil componeren, hoe ik nadenk over een nieuwe opdracht, hoe er een regel vast zit in mijn hoofd waarvan ik niet weet waarin hij thuis hoort.

Ik weet het pas als ik in bad ga liggen, midden op de dag.

Hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s