Vaker gaat het goed

Precies een jaar geleden trok ik in een leegstaand boshuisje. Kort tevoren had ik mijn baan bij de boekwinkel, waar ik negen jaar had gewerkt, opgezegd en mijn huis aan vrienden geleend. Ik had mijn dochter niet verteld dat we geen internetverbinding in de boshut hadden, dat de geiser het exact een minuut dertien deed, dat er geen CV aanwezig was, maar wel twee houtkachels: één binnen en één in de bostuin.

De behoefte om mijn aandacht vól te kunnen richten op het boek waaraan ik werkte was zo groot, dat ik niet anders kon, of dácht te kunnen-wat hetzelfde is.

De maanden oktober en november schreef ik aan de houten tuintafel met een winterjas aan terwijl vogels tjirpten en eekhoorntjes over mijn hoofd heen sprongen. Ik dronk sloten koffie, thee, bier en wijn en begon weer te roken, zoals ik wel vaker doe als het drama in mijn leven een hoogtepunt wenst te bereiken. Tot overmaat van ramp liet mijn minnaar niets meer van zich horen.

Half november stuurde ik het boek op naar de Schrijversvakschool. Half december was duidelijk dat ik vlak voor de kerstdagen zou afstuderen. Het werk was voltooid. Toen de feestdagen naderden, de geiser ontplofte, de toilet verstopt raakte, de minnaar zich volledig onnavolgbaar dan weer wel dan weer niet, meldde maar zich nooit liet zien, pakten dochter en ik onze spullen bijeen en sloten de koude boshut achter ons. In ons eigen huis woonden nog vier mensen, maar met een beetje proppen pasten we er wel bij.

Als mensen zeggen; wat goed dat jij altijd je hart zo volgt, vraag ik me iedere keer weer af hoe ik het ook níet zou kunnen doen. Sterker nog; ik heb mezelf vaker gewenst dat ik in staat zou zijn het níet te doen; mijn hart volgen. Het heeft mij al vaker in benarde situaties gebracht. Ik ben iemand die ontslag neemt, die gaat scheiden, die een therapeut zoekt, en weer een volgende, die vertrekt en weer opbelt, die niet los kan laten en móet uitpraten, die al honderd keer gedacht heeft; zou het niet veel eenvoudiger zijn als ik..? maar toch nooit lijkt te kiezen voor de makkelijke weg. Toegegeven; ik vervloek mijzelf daar wel eens om. Maar vaker houd ik van het avontuur waarheen mijn rusteloze hart mij leidt.

Op 22 december studeerde ik af aan de Schrijversvakschool. De minnaar liet zich niet zien. Hij stuurde ook geen kaartje, geen bos bloemen, kwam me niet vertellen hoe trots, hoe blij. Wel kwam daar iemand anders binnen lopen. Een bos krullen en een grote grijns. We aten die avond oesters bij Nam Kee, dan weet je wel hoe laat het is.

Dat hart van mij moest nog vanalles uitzoeken over de liefde en nam daar ruimschoots de tijd voor. Het boek dat ik geschreven had, vond zijn weg naar een fantastische uitgeverij. De vrienden vertrokken weer uit mijn huis, nog voor we gek werden van elkaar. Er diende zich weer werk aan. Ik blijk iedere maand opnieuw de huur te kunnen betalen. Vaker gaat het goed. Die gedachte houd mij overeind, of trékt mij soms overeind als ik toch per ongeluk onderuit ben gegaan.

De liefde die ik op 22 december leerde kennen, blijkt een mooiere te zijn dan ik had durven denken/kunnen weten/ voor mogelijk had gehouden. Hij liet mij spartelen, stribbelen, duwen en trekken tot ik vanzelf dichterbij kwam.

Het boek hield ik vandaag voor het eerst in mijn handen. Ik ga dat vieren. De liefde. De dromen. De plannen. Het onstuimige hart.

Vaker gaat het goed. Soms wordt het zelfs alleen maar beter.

5 Replies to “Vaker gaat het goed”

  1. Gefeliciteerd met je boek Heidi! Ik dacht dat het morgen (4 okt) uitkwam, fout dus. Als ze het hier niet hebben, zal ik Lies vragen, ik wil het zeker lezen!

    Like

    1. Ha Saskia! leuk om te horen. Het wordt vanavond gepresenteerd en kwam gisteren al binnen inderdaad. Het is gewoon te bestellen, ook bij Bol, maar als je kunt dan steun vooral je eigen lokale boekhandel! Dank voor je interesse en veel liefs!

      Like

  2. Lieve Heidi Eerst dat ik jammer jammer genoeg, niet kon komen bij de feestelijke uitreiking van jouw boek😘 Graag had ik aanwezig willen zijn maar het ging niet. Nu dank voor jouw mooie schrijven over… ik lees het nu op deze regen-zondagmiddag

    ”Vaker gaat het goed.”

    Jou oprechtheid en het in woorden uit kunnen drukken en dit zo zuiver en helder kunnen kunnen schrijven over jou leven het raakt mij, het is mooi. Ik hoop en wens je toe Heidi dat je een mooie en gelukkige tijd hebt en vooral kunt nagenieten. Lieve groet van, Rikie.

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    >

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s