Kapper

‘Tja, niet iedereen kan mazzel hebben,’ zegt de kapster zodra ik plaats neem in de stoel. In een poging het nog iets minder dramatisch te laten lijken, strijk ik een lok naar achteren. Vroeger had ik glanzend lang blond haar, maar na iedere worp leverde ik niet alleen een cupmaat maar ook minstens tien centimeter van mijn maximale haarlengte in. Nu de oudste twintig is, is het voorlopige eindresultaat een asblond, droog, pluizig warboeltje dat nog het meeste van een vogelnestje wegheeft. Zelf heeft de kapster een bos tot op haar billen. Ze kan het ook nog probleemloos verven aan het gitzwarte kleurtje te zien, het boet er in elk geval niet aan glans op in. Ze houdt een paar van mijn sprietjes omhoog. In de spiegel zie ik hoe een zorgfrons verschijnt op haar voorhoofd.

‘Ja, ik heb het net gewassen,’ probeer ik nog.

‘Kijk, hier breekt het gewoon vanzélf af,’ zegt ze verwonderd terwijl ze een strengeltje splijtende punten ombuigt. Er dwarrelen wat haartjes op mijn donkere kappersschort. Ik knik en vouw de krant open.

‘Doe er maar iets mee,’ zeg ik en ik denk aan de tondeuse die nog in het badkamerkastje ligt. Het stond me verdomd goed, gemillimeterd haar, maar sinds mijn dochter van vijftien met zo’n koppie rondloopt, heb ik daarop een verbod. Ik zit dat volop en volkomen mindful, te begrijpen. Als moeder kies je voor het geluk van je kinderen. Gelukkig krijg je er héél veel voor terug.

One Reply to “Kapper”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s