Commissierapport eindwerk Schrijversvakschool Amsterdam

Gisteren studeerde ik af aan de Schrijversvakschool Amsterdam met de roman ‘Hawaï 2000’. Onderstaand het commissierapport, waar ik de stukken die te veel verraden hoe het verhaal verder gaat, heb uitgeknipt, zodat men het boek ook gewoon nog wil lezen.

Therapeute Lin Bankers is overspannen en moet op doktersadvies vooral ‘even leuke dingen doen’. Het eerste wat ze kan bedenken is om met de erfenis van haar overleden moeder een nieuwe bank te kopen, de Hawaï 2000. Hij is veel te groot, past niet door de deur en daarom parkeert Lin hem maar zolang op haar veranda. Tegelijkertijd krijgt ze bericht van de vriendin van haar vader dat hij aan het dementeren is, en dat het nu eens tijd wordt voor de dochter om voor haar vader te zorgen. Lin heeft haar vader al heel lang niet gezien, en in korte flashbacks leren we waarom. 

Hawaï 2000 is een goed gecomponeerde kleine roman die al snel een eigen wereld vormt, een wereld die eigenlijk een beetje aandoet als wandelen in het bos met oordoppen in. Rustig van toon en vaart, aantrekkelijk ook in die rust (het is prettig een beetje mee te lopen met Lin), en tegelijkertijd voel je de beklemming, dat er een tunnel ontstaat waardoor een deel van de buitenwereld verdwijnt. Het geheel is goed opgebouwd met ‘vanzelfsprekende’ sprongen in de tijd, en de breuk in de chronologie wanneer Koren vertelt over de ziekte van Lins moeder is sterk – aanschouwelijk geschreven, maar wat betreft een van de commissieleden net iets te lang.

Wat geldt voor dit specifieke stuk, geldt voor de roman als geheel: nergens is het onderwerp te zwaar aangezet, waardoor het prettig leest. Korens stijl is nuchter en efficiënt, nergens wordt het dramatisch of larmoyant. Soms heeft Koren de neiging nog net te veel uit te leggen over Lins beweegredenen, terwijl die bijvoorbeeld al in een handeling zijn getoond – dat hoeft niet, dat kan de verbeelding van de lezer prima zelf aan.

Het is mooi hoe Koren de jeugdige Lin met haar vluchtgedrag – de drang om te zwemmen, met als opening de bijna magische zwemtocht in het meer – weet te verbinden met de latere Lin die vooral wordt gekenmerkt door een sterke overlevingsdrang. Heel positief is men over de bank die tot een waar personage wordt verheven. Verder wordt opgemerkt dat er soms te weinig contrast is tussen de zachte, wat betuttelende buitenwereld (collega’s die haar adviseren naar huis te gaan; de verkopers in de meubelzaak; de vriendelijke buurman) en Lin, die misschien hard is omdat ze geen verzorging toestaat, maar zacht is in het leven dat ze leidt – het wandelen door het bos, de wens naar binnen gekeerd te leven. Een van de commissieleden zou daarom meer van haar buitenwereld willen weten, bijvoorbeeld haar leven als psycholoog.

Concluderend: de commissie vindt Hawaï 2000 een sterk, heftig verhaal dat dwingend is geschreven in een heldere, directe stijl. Ontroerend, maar ook geestig vanwege de prettig-absurde situatie waarin Lin en haar vader zich bevinden, met levendige personages met wie je moeiteloos meeleeft en voor wie je uiteindelijk het beste hoopt. Een volwassen, kleine roman die doet uitzien naar Korens werk in de toekomst. Daarbij wil de begeleider nog persoonlijk manen daarbij meer rust en reflectie op het eigen werk in te bouwen: minder haast, beter kijken naar de zelf gecreëerde mogelijkheden van het verhaal en die onderzoeken. Het hoeft niet meteen morgen al de wereld in.

Nico Dros

Simon(e) van Saarloos

Jasper Henderson (begeleider)

 

One Reply to “Commissierapport eindwerk Schrijversvakschool Amsterdam”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s