Size does matter

 

Marthe Saelens schrijft in NRC een mooi stuk over de expositie van Ronald A. Westerhuis ‘Size does matter’ die momenteel te zien is in museum De Fundatie in Zwolle. Ik was er afgelopen zaterdag zelf. Toen ik naar binnen liep, huppelde ik een beetje; zin hebbend in een koel museumbezoekje. Toen ik naar buiten kwam, snakte ik naar een biertje en een goed gesprek. Want wat had ik net allemaal gezien? Ik dronk hem tegenover het museum (in een tentje waar ze zelfs een broodje Westerhuis serveren) met uitzicht op de waanzinnige Stepping Stones die Westerhuis daar brutaal neer plempte, kleine tien meter hoog. Beetje kunstenaar heeft lef.

Westerhuis creëert sculpturen van roestvrij staal. Glooiende, zachte vormen, die zowel strak en koud, maar ook lief en soms zelfs grappig zijn. Ik leerde zijn werk kennen toen ik vorig jaar met de Poëziebus zijn atelier in Zwolle aandeed. In de uren waarin we ons klaar maakten voor het avondoptreden vol muziek en poëzie, doolde ik vrij door de ruimtes. Westerhuis heeft een enorm atelier/ werkplaats/ terrein waar gewerkt wordt, nee gebikkeld. Ik bleef maar om het werk heen draaien, zonder te snappen wat ik er nou eigenlijk van vond. Voor mij is het groots, speels en een tikkeltje waanzinnig. In de Fundatie leerde ik ook andere werken van hem kennen; een zelfportret, een poëtisch beeldje, een steen der wijzen. Uitgeverij Waanders maakte er een prachtige catalogus bij; mooi gebonden, goed papier. Geen kattenpis, immers: Size does matter, volgens Westerhuis. Ik ben het daar mee eens, voor mij geldt doorgaans in het leven; hoe kleiner hoe beter, dus dat het “matters” vinden we beiden. Maar in dit geval snap ik Westerhuis wel. De grootsheid van de sculpturen maken mij als bezoeker klein en dus bedoelen we misschien wel hetzelfde.

Marthe Saelens vraagt zich in haar stuk (NRC) af waarom ze de expositie na verloop van tijd een beetje saai begint te vinden: [citaat] Zou het komen doordat de werken van Westerhuis niet volledig tot hun recht komen in de Fundatie? Zijn grenzeloze kunstwerken horen eerder op open vlaktes te staan, waar niet alleen de bezoekers reflecteren, maar ook de vrije omgeving. 

Er is geen kunstenaar op de wereld die zijn werken máákt om in een museum neer te zetten, toch? En Westerhuis zeker niet. De sculpturen hebben inderdaad de ruimte nodig. Maar om ze allemaal aan publiek te kunnen tonen, moet toch een museum het zien zitten om de hele keet vol te laten zetten met dat rvs-geweld. De Fundatie doet dat dus. Te gek. Laat je wegblazen, zou ik zeggen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s