Loslaten II

Ik had een schoonmoeder die iedere keer als ze mijn kinderen zag, riep: Ooh neee, wat zijn ze al groot! Groot worden klonk uit haar mond altijd als iets wat je niet wilde en waarvan je zeker niet wilde dat je kinderen het ooit werden. De behoefte mijn kinderen klein te houden was mij echter totaal onbekend. Ik ervoer het als een prettig afgestemd proces, dat groeien van mijn kinderen. Ze hadden dan ook allebei een perfecte timing; juist als ik wel klaar was met dat gesleep, gingen ze lopen, als ik genoeg had van het blokken bouwen, gingen ze naar school, als ik es alleen op de bank wilde zitten, gingen ze op stap. Prima geregeld, leek me. Mijn schoonmoeder was niet de enige met de behoefte de kinderen wat langer klein te houden. Menig ouder keek aan het begin van het nieuwe schooljaar met weemoed naar de juf van het vorige jaar, díe waar het kind dus nu níet meer naartoe ging. och het gaat zó snel, en ja dat is ook waar. Het was niet dat ik dat niet in de gaten had, dat het allemaal zo snel ging, het verschil was alleen dat ik dacht: heerlijk hè, hopsakee en dóór!

Afgelopen zaterdag verhuisden we zoon naar een studentenkamer in een andere stad. Vader van zoon stond om half tien op de stoep. Ik had voor de gelegenheid leuke verhuismuziekjes verzameld, die we draaiden zonder rekening met de buren te houden. We aten chocolade donuts. Het was een gezellige boel. We bedachten dat het eigenlijk de eerste gezellige boel met ons drieën was sinds vader zestien jaar geleden vertrok. Dat vonden we grappig.

De hele dag bleef dat gevoel dat ik zo goed kende (heerlijk-hopsakee-en-door) hangen. We waren er immers allebei zo lekker klaar voor, de zoon en ik. We hadden zin in deze nieuwe fase, de zoon en ik, en het leek alleen maar fantastisch dat de klus zo goed geklaard was, de zoon. Alles páste ook gewoon in een keer. Het paste door de deur, het paste in de bus en het paste in het nieuwe huis. Hopsakee-en-door.

Aan het einde van de middag zwaaide ik mijn jongen uit. Hij stond in zijn nieuwe deuropening, zijn hand losjes tegen zijn nieuwe deurpost. Er scheen een waterig zonnetje op zijn snoet. Ik wist niet zeker of het een man was, daar in die deuropening, of een jongen nog.

Thuis ging ik even in de jongenskamer liggen. De lege jongenskamer waar alleen spullen waren achtergebleven die de jongen niet meer beliefde. Het was stil in huis. Ik dacht aan de column de ik onlangs schreef over loslaten en wist dat het er nu dan toch echt van moest komen.

Loslaten kan alleen als je ooit hebt vastgehouden. Ik heb mijn jongen vastgehouden. Vaak en veel. Ik heb hem gebaard, gezoogd, gevoed, geknuffeld, gekust, gedragen, omarmd, opgevangen, aangehaald. Hij heeft mij ook omarmd, geknuffeld, gekust, opgevangen en aangehaald. En meer. Wat al niet meer? En nu is zijn kamer leeg. Ik weet dat hij vlakbij woont en dat we elkaar gemakkelijk kunnen opzoeken. Dat hij voor altijd mijn jongen is en ik voor altijd zijn moeder, maar hij woont niet meer onder mijn dak en dat maakt toch dat ik voor het eerst wil dat het even nog niet zo is.  Want ik mis hem in mijn huis.

Ik mis het geluid van de douche die te lang blijft lopen en het gestamp dat volgde op het feit dat ik in de keuken de warme kraan even pesterig opendraaide. Ik mis de etensresten op het aanrechtblad, de pisdruppels op de wc-bril, de doorweekte douchemat. Ik mis de muziek uit de boxen, uit de tv, uit de koptelefoon. Ik mis zelfs de Simsons, Comedy Central en fucking Modern Family. Ik mis dat; mam, heb je wel eens gehoord van de fundamentele theorie en zal ik hem even uitleggen, om elf uur ’s avonds. Ik mis dat; aah zet jij ff een bakkie, moes? Kun je wat geld missen? Zal ik ff koken vanavond? Zullen we stiekem een peukje doen? Kan ik je fiets lenen? Kunnen we niet eens normáál eten?

Loslaten kan alleen als je ooit hebt vastgehouden. Maar het kan ook tegelijk.

Hopsakee en door.

One Reply to “Loslaten II”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s