Loslaten

Ik was bijzonder verdrietig. Echt níet normaal verdrietig en ik wist niet goed waarom. Ja natuurlijk wist ik wel dat er een man was die alle registers van mijn hart had opengetrokken, er even naar had gekeken en toen was weggelopen, maar moest ik dáár zo verdrietig over zijn? Ik had nauwelijks de kans gekregen deze man te leren kennen, ik was niet verliefd op hem en verlangde er al maanden naar vooral een beetje stil naast hem op een bank te zitten, mijn hoofd op zijn schouder te laten rusten en mijn bek te houden. Kortom, onvoldoende reden om zo verdrietig te zijn, leek me, maar ik was het toch.

Het was kort voor kerstmis. Buiten regende het alleen maar, er kwam nul licht in mijn hoofd en ik werd met de minuut verdrietiger. Allereerst begon ik even flink te roken, dat doe ik meestal als ik mij kut voel en dat helpt. Ik voel mij direct nog een heel stuk pathetischer als ik onder het afdak van mijn kleine tuintje sta te blauwbekken terwijl binnen de verwarming loeit en de kaarsen branden, wat maakt dat ik er lekker aan kan toegeven, aan al dat verdriet. Ik ging er ook bij drinken, dat doe ik toch al wel, maar nu nog iets meer. Niet zoveel dat je je ogen uit je kop moet schamen, maar wel genoeg om er nu, nu er weer licht schijnt in mijn harses, even een maandje vanaf te blijven om te zien of dat nog lukt. (Het lukt, daarover een andere keer meer.) Hoe dan ook, als je verdrietig bent, moet je huilen en dat deed ik dus ook maar. Bijzonder vaak, bij voorkeur als er geen kinderen in mijn buurt waren zodat we toch nog gewoon konden monopolyen, het was immers kerstvakantie dus iedereen was de godganse dag thuis. Wat maakte dat ik ook vaak moest huilen om het feit dat ik zo weinig ruimte kreeg om te huilen. Het werd er allemaal niet beter op.

Als het even niet zo lekker met je gaat en je zegt dat. (Hoe gaat het? Nou kut eigenlijk) is een vaak gehoord antwoord- nadat je even kort uit de doeken hebt gedaan wat er gaande is- je moet het loslaten. Of nog erger; nu is het tijd om het los te laten. Of: tja, je kunt het beter loslaten. Loslaten is volgens mij een term die ergens, een decennium of wat geleden, is ontsnapt uit een tbs-kliniek en die iedereen die ooit een Happinez heeft gelezen of iemand kent die hem leest, zich nu heeft toegeëigend. Loslaten is wat we met ons allen moeten doen. Stress? Loslaten! Verdriet? Loslaten! Ik kan een bal loslaten, het behang op mijn slaapkamer is goed in loslaten, de foto’s in mijn albums kunnen na twintig jaar aardig loslaten, maar ik bak er niks van want ik weet niet hoe dat moet! Ja sure, ik snap heus waar op wordt gedoeld maar het is ónzin. Loslaten is niet iets wat je kunt forceren, dat is een contradictio in terminis, en dus kun je het niet dóen. Je kunt alleen maar achteraf beschouwen dat het je is gelukt, dat je hebt losgelaten, of gewoon verwerkt en dat lukt dus alleen maar als je er eerst aan toegeeft. Dus zou ik zeggen, laten we in het vervolg, als iemand in de shit zit, niet meer zeggen; laat het maar los, maar laten we zeggen, leef het maar uit. Jank maar, wees maar verdrietig, des te sneller blijk je het te hebben losgelaten (barf).

Ik kwam bij mijn therapeut, dezelfde die ik direct na de ontmoeting met de man had ingeschakeld voor een tweewekelijkse dosis zelfreflectie. Bij binnenkomst zag hij al hoe laat het was. Ik beet op mijn onderlip en meed zijn blik. Ik schaamde me een beetje; daar was ik dan weer en precies dat wat ikzelf drie maanden daarvoor al had voorspeld, was gebeurd, wat alleen maar kon betekenen dat ik het zelf had veroorzaakt. Dus ging ik zitten en staarde naar de vloer. Er was niet zo veel meer nodig, ik had het zelf al begrepen. Als je gaat zeggen dat ik het moet loslaten, trek ik je over de tafel, zei ik, in een poging mijzelf iets stoerder voor te doen dan ik in werkelijkheid was. Hij lachte alleen en zei; Loslaten? Nee zeg, ik zou niet weten hoe dat moet.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s